Praca składa się z 56 blaszanych, malowanych fragmentów. Rozfalowana, pół-przestrzenna forma w odważnym zestawieniu kolorystycznym wprowadza dynamikę w fasadzie budynku. Na blachach namalowany jest nieregularny układ wielokątów. Koncepcja nawiązuje do dekoracji plastycznych w technice mozaiki, charakterystycznych dla architektury powojennej oraz stara się oddać dynamizm sceny Nowego Teatru Krzysztofa Warlikowskiego. Stanowi rodzaj łącznika sztuk – rzemiosła malarsko-rzeźbiarskiego, architektury oraz teatru. Reliefowe elementy organicznie wplatają się w strukturę ściany, ożywiając przestrzeń Starego Mokotowa.
Camera obscura (z łac. ciemna komnata) znana była w starożytności i służyła do obserwacji zjawisk optycznych. Prawdopodobnie posługiwał się nią już Arystoteles, a Euklides w Optyce opisał zjawisko powstawania obrazu po przepuszczeniu promieni przez niewielki otwór. Camera obscura znana była także w krajach arabskich, gdzie badania nad optyką były najbardziej rozwinięte. Stamtąd pochodzą pierwszy naukowy opis i analiza tego zjawiska, wykonane na początku XI wieku przez matematyka Alhazena. W renesansie camera obscura stała się urządzeniem chętnie wykorzystywanym przez artystów i pomocnym przy wyznaczaniu perspektywy.

Camera obscura jest również prototypem aparatu fotograficznego. Urządzenie składa się z ciemnego pudełka z otworem, w którym znajduje się soczewka spełniająca rolę obiektywu. Promienie światła przenikające przez soczewkę rzucają pomniejszony i odwrócony obraz na przeciwległą ścianę, na której najczęściej znajduje się matowa szyba. Jeśli na miejscu szyby umieści się papier światłoczuły, można otrzymać fotografię.
Instalacja Katarzyny Korzenieckiej i Szymona Rogińskiego to bliski tradycji myśli starożytnej niewielki pawilon ustawiony w parku Królikarni. Wizerunek parku i pałacu ukazujący się wewnątrz pomieszczenia odzwierciedla proces widzenia zachodzący w ludzkim oku. Obraz jest delikatny, dostrzegalny dopiero po kilku minutach, gdy wzrok widza przyzwyczai się do ciemności. Odwrócone odbicie załamuje się na geometrycznych strukturach wewnątrz pawilonu, tworząc współczesną interpretację formy artystycznej jaką jest mozaika.

Oprowadzania w dniach: 22.09., 6.10., 20.10., 10.11., 24.11., w godzinach 13-16, co 30 minut.
Grupy do 5.os. Obowiązują zapisy na fundacja.architektury@gmail.com do końca dnia poprzedzającego wybrany dzień oprowadzania (piątek).


Pobierz — Magiczne lustro życia, czyli Camera Obscura jako narzędzie edukacji